...มักง่ายแลนด์...
posted on 28 May 2010 17:38 by dazzling in Lifestyle
ครั้งหนึ่งได้อ่านหนังสือ "ปาก(ไม่)กัดตีน(ไม่)ถีบ" ของพี่เจี๊ยบ วัชระ ปานเอี่ยม โดยบทหนึ่งของหนังสือเล่มนั้นได้เล่าถึงมักง่ายแลนด์ ซึ่งเป็นประเทศประเทศหนึ่ง มีภูมิอากาศร้อนชื้น เป็นประเทศไม่ใหญ่นักตั้งอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร พี่เจี๊ยบได้บรรยายถึงสภาพความเป็นอยู่ของชนในชาติ รวมไปถึงวิถีชีวิตในแต่ละวัน ซึ่งหากจะนิยามเป็นคำคำเดียว ก็คงจะเหมาะสมกับคำว่า "มักง่าย" ไม่มากก็น้อย อันเป็นที่มาของชื่อประเทศนั่นเอง... หลังจากที่ได้อ่าน ก็ครุ่นคิดอยู่คนเดียวว่า... ตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย จนกระทั่งหอยเท่าฝาตีน เข้าเรียนภูมิศาสตร์ สังคมศาสตร์ มิได้ขาดและว่างเว้น แต่ก็ไม่เคยได้รู้จักประเทศที่ชื่อว่า "มักง่ายแลนด์" สักที และฉงนงงงวยอยู่เป็นนานสองนาน ว่าประเทศนี้นั้นซุกซ้อนอยู่ซอกหลืบใดในแผนที่โลก แม้ในใจฉัน... จะรู้สึกคุ้นชินกับเรื่องราวของประเทศนี้อย่างน่าประหลาด ราวกับฉันเป็นส่วนหนึ่งของพลเมืองในประเทศนั้น
ประชาชนของมักง่ายแลนด์ มีจำนวนไม่มากนัก แค่ราวๆ 60 กว่าล้านคน ซึ่งจำนวนมาก (ใครกล้าฟันธงว่าส่วนใหญ่บ้าง?) มีนิสัยมักง่ายติดมากับชาติกำเนิด ราวกับสันดานประจำเผ่า และหากใครที่มีอุปนิสัยที่กันข้าม อาจถูกมองว่าแปลกแยกและเป็นตัวตลกในสังคม
ความเป็นอยู่ของมักง่ายแลนด์ อยู่ในขั้นโคม่า ทว่ามิใช่เพราะวิกฤตแฮมเบอร์เกอร์ เฟรนช์ฟรายด์ หรือพายข้าวโพด (ออกแนวหิว) แต่เพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะความ "มักง่าย" ของชนในชาติ เริ่มตั้งแต่นักธุรกิจที่ขับร่างอวตารมาเป็นนักการเมือง เพื่อหาผลประโยชน์ในระดับที่เรียกว่า "ห่าลง" ก็ไม่ปาน งานหลักคือการขอและอนุมัติงบประมาณ และหักเปอร์เซ็นในทุกๆโครงการ และบริหารงานโดยยึดคติที่ว่า "การเมืองเป็นของท่าน คอรัปชั่นเป็นของเรา" จึงไม่แปลกหากประเทศมักง่ายแลนด์ จะเป็นประเทศที่จัดซื้อจัดจ้าง ใช้งบประมาณแพงกว่าประเทศที่ศิวิไลซ์
"ยู โทน ห้ายย ขาววว คอรัปชั่น ด้ายย อย่าง ร่ายย" (แนะนำให้ออกสำเนียงเหมือนฝรั่งหัดพูดไทยจะได้อารมณ์)
หากคนชาติอื่นถามคำถามเช่นนี้... คนในมักง่ายแลนด์ที่ยังมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่ในใจ ก็คงกระดากอาย และสมเพชในความเป็นอยู่ของบ้าน เมืองตัวเอง ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะ "ความหน้าหนา" ของร่างอวตารในสภา แต่หลักๆแล้วมันมาจากความ "มักง่าย" ของคนในชาติที่ถืออุดมคติ "ธุระไม่ใช่" หากไม่มีใครไปจู้จี้ ขี้หน้าบ้าน ปิดห้างร้าน พาลไปยุบผับ รับรองค่ะ มนุษย์มักง่ายเหล่านี้ จะไม่เสนอหน้ามาวุ่นวาย ตอกหน้าร่างอวรตารเหล่านั้น และไล่มันออกจากบ้านเมืองเหมือ นเจ้าหญิงของเผ่านาวี ที่บอกกับผู้บุกรุกว่า " You should not be here"
ฉันแม้จะมิใช่คนดีอะไร แต่ก็รู้สึกละเหี่ยใจกับนิสัยที่มีลักษณะถาวร หรืออาจจะเรียกหยาบๆได้ว่า "สันดาน" ของคนในมักง่ายแลนด์ ซึ่งเป็นตัวการสำคัญที่ทำให้กลไกฟันเฟืองการเติบโตเจริญก้าวหน้าของชาติต้องฝืดเคือง ซึ่งจาระบีที่จะนำมาหล่อลื่นฟันเฟืองให้ทำงานได้อย่างสะดวกโยธินนั้น แม้จะดูเป็นแนวนโยบายขายฝัน แต่ฉันเห็นเป็นอย่างยิ่งว่า ต้องเริ่มจากการศึกษาของชนในชาติ เริ่มเพาะเชื้อจิตสำนึกต่อสู้เชื้อโรคมักง่ายตั้งแต่ยังวัยเยาว์
ระยะเวลาในการสร้างจิตสำนึกของคนในมักง่ายแลนด์อาจจะนานจนเราๆท่านๆแก่หงำเหงือก แต่ก็ต้องกัดฟันทนรอ เพราะทุกสิ่งอย่างไม่ได้สร้างให้ได้เสร็จในวันเดียวเช่นเดียวกับกรุงโรม ไม่ใช่แค่จับมือและร้องเพลงที่มีเนื้อหากินใจแค่เพลงสองเพลง จะสร้างความเปลี่ยนแปลง เพราะเรื่องของประเทศชาติต่างจากการทำต้มยำกุ้ง ที่ผสมๆคนๆต้มๆ และโรยหน้าด้วยผักชีก็เป็นอันสวยงาม และทว่าไม่เร่งแก้ไขกมลสันดานความมักง่ายของชนในชาติแล้วล่ะก็ อนาคตไม่ไกลจากนี้ มักง่ายแลนด์จะต้องประสบพบเจอกับปัญหาที่เรื้อรังเหมือนเป็นริดสีดวงทวารที่ไม่ว่าจะอุจจาระอีกกี่ครั้ง ก็ยังแสบก้นและได้เลือดสดไปซะทุกที
edit @ 28 May 2010 17:40:12 by -d@zZLinG-
edit @ 28 May 2010 17:40:33 by -d@zZLinG-
edit @ 28 May 2010 17:41:16 by -d@zZLinG-
edit @ 28 May 2010 17:42:44 by -d@zZLinG-
#1 By วิหคสีคราม on 2010-05-28 17:59